Nikita

Imię: Nikita Albora

Nazwisko: Springbringer

Rasa: Człowiek

Gatunek transformacji: Łasica

Funkcja w zgromadzeniu: Niezrzeszona, przynajmniej jeszcze

Historia: Nikita Albora Springbringer narodziła się jako pierworodna swoich rodziców, o niecałe pół godziny przed swoim bliźniaczym bratem, Kirilem Azurem Springbringerem. Będąc córą jednego z najstarszych i najznamienitszych rodów, od lat najmłodszych spotykała się z niebotycznymi oczekiwaniami ze strony rodziny - a co gorsze, jednym z tych oczekiwań było prowadzenie niezdrowej rywalizacji z Kirilem. Rodzeństwo, od urodzenia tak sobie bliskie, w latach młodzieńczych zdołało się wzajemnie znienawidzić. Ojciec stale napuszczał jedno na drugie, sugerując, że afekt rodziców nie jest czymś, co należy im się odgórnie i nie może go wystarczyć dla ich obojga. Nikita straciła przewagę którą zapewniała jej kolejność urodzenia w wieku siedemnastu lat, kiedy to odkryła swoją zmiennokształtność. I chociaż przez długi czas udawało jej się utrzymać swoje zdolności w tajemnicy dzięki pomocy Maegary, jednej z dwórek swojej matki - elfki sprowadzonej z jej rodzimego kraju w niewolniczych kajdanach jako dziwadło do menażerii, o której mówiono że schwytanie pomieszało jej zmysły - Kirilowi udało w jakiś sposób się o niej dowiedzieć. Liczył, że jeśli zdradzi jej kłopotliwy sekret ojcu, raz na zawsze pozbędzie się rywalki - i nie przeliczył się, uznający zmiennokształtnych za wynaturzenia i plugastwa ojciec postanowił bowiem po cichu się jej pozbyć. Nie ufając że kapłani miejscowej świątyni dochowają tajemnicy jeżeli postanowi ją sprzedać, wynajął ludzi którzy mieli upozorować napad na powóz, którym wraz z matką wyruszyła w odwiedziny do dalszej części rodziny i zabić kłopotliwą latorośl. Ocaliła ją Maegara, która ostrzegła ją i pomogła w ucieczce. Zanim jednak pozwoliła wyprowadzić się z dworu, musiała ostatecznie załatwić jedną sprawę. 

Przydybawszy swojego brata samego w jego komnatach, rzuciła się na niego - a bitwa która wywiązała się między nimi była straszliwa, niekontrolowana i dzika, na wpół ludzka i zwierzęca. Zanim zdołano ich rozdzielić, obydwoje odnieśli poważne rany (wtedy właśnie Nikita nabawiła się swojej charakterystycznej blizny) i roznieśli pół dworku. Oślepiona wściekłością i łasiczym instynktem masowego zabijania, Nikita wyrwała się trzymającym ją służącym i tnąc niemal na oślep zabiła ich wszystkich - zarżnęłaby także i brata, gdyby nie została ostatecznie powstrzymana przez Maegarę, która magicznie ją uśpiła i wywiozła z dworu. 

Charakter: Nikita jest osobą poważną i pewną siebie, o nieco być może zbyt dużym ego. Chociaż łatwo wpada w gniew, nigdy nie porzuca swojej nienagannej dworskiej kurtuazji. Zmienia się jednak diametralnie, kiedy w walce dopuszcza do głosu zwierzęcą część swojej natury. Krew w jej żyłach staje się wtedy zimna jak lód, zupełnie pozbawiając ją strachu czy skrupułów. 

Nienawidzi kiedy podchodzi się do niej od ślepej strony, mimo iż ciężko ją w ten sposób zaskoczyć.

Rodzina: Matka i ojciec mają się dobrze, chociaż nie jest pewna co do losu Kirila - mimo iż nie zdołała go dobić, mógł równie dobrze wykrwawić się od zadanych mu ran. 

Partner/ka: Brak.

Towarzysz: Ogromny czarny ogier imieniem Wołos. Wyjątkowo krnąbrna bestia, ale i bardzo silna - a w bitwie niezastąpiona. 

Szczególne umiejętności: Jest wybitnym jeźdźcem i szermierzem. Całkiem biegły też z niej strateg. 

Szczególne umiejętności magiczne: Niektórzy twierdzą że jej niesamowicie ostry słuch ma korzenie w magii. 

Znaki szczególne: Trójgraniasta blizna na twarzy, przecinająca zasnute bielmem ślepe oko - wycięta na jej twarzy przez bliźniaka sztyletem który ukrył pod koszulą.