Loretta

Imię:  Loretta

Nazwisko: Ratface

Rasa: Duch

Gatunek transformacji: Kruk, chociaż przemiana przychodzi jej z trudnością.

Funkcja w zgromadzeniu: Brak szczególnej roli.

Historia: Loretta jest dziwacznym bytem zawieszonym gdzieś między byciem a niebyciem. Jej wspomnienia są zatarte - nie jest w stanie wskazać miejsca swojego pochodzenia, a twarze ludzi których napotkała po drodze są niczym puste maski. Pamięta natomiast swoje polowania i piski złapanych w locie ofiar; godziny gonitw pomiędzy chmurami i wiatr łapany w skrzydła. 

Wszystko wskazuje na to, że Lotta jest dziwaczną anomalią - ludzką częścią jaźni jakiegoś zmiennokształtnego, wyrzuconą z przejętego przez część zwierzęcą ciała, w którym powinny koegzystować. 

Tym, co przyciągnęło ją na tereny zgromadzenia były duchy, kłębiące się dookoła jednego ze znajdujących się na nich domu. Były to duchy podążające za Laverem, wędrownym medykiem - niektóre trwające w zaprzeczeniu i wierzące naiwnie że ten będzie jeszcze w stanie im pomóc, a niektóre wdzięczne za pomoc której udzielił im za życia, pragnące się pożegnać lub w jakiś sposób odwdzięczyć. Zjawy wzbudziły jej zainteresowanie tym człowiekiem - a poznawszy go, uświadomiła sobie, że z ich dwoje, to on bardziej potrzebuje pomocy. 

Charakter: Chorobliwie nieśmiała, Lotta ma ogromne problemy z nawiązywaniem relacji. Większość swojego czasu spędza ukryta pomiędzy przyjaznymi cieniami, czasami rozmawiając z przepływającymi między ścianami duchami - których towarzystwo woli z reguły, od towarzystwa żywych. Jeżeli uda jej się otworzyć, okazuje się osobą poważną, acz ciepłą, starającą się być pomocną mimo niezręcznych okoliczności w których się znajduje. 

Rodzina: Pamięta posiadanie rodziny, chociaż nie pamięta konkretnie nikogo, kto do niej należał. 

Partner/ka: Brak.

Towarzysz: Brak.

Szczególne umiejętności: Brak.

Szczególne umiejętności magiczne: Będąc duchem, jest w stanie dostrzec i porozumieć się z innymi podobnymi sobie. Ponadto fakt, że stale krąży między światem materialnym i niematerialnym czyni ją zdolną do przenikania przez jeden i drugi. 

Znaki szczególne: Brak.